About Me

My photo
A blog maintained by the collective of students from Kerala in HCU. But the space is certainly open to all. വൈവിധ്യങ്ങളുടെ ഒരു വിചിത്രസമ്മേളനം.
Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts
Showing posts with label ലേഖനം. Show all posts

Tuesday, September 28, 2010

ഓണകാഴ്ചകള്‍

Sinu Rose
MA History
നാളികേരത്തിന്റെ നാട്ടിലെനിക്കൊരു
നാഴിയിടങ്ങഴി മണ്ണുണ്ട്...
എന്ന സിനിമാഗാനത്തിന്റെ ഈരടികള്‍ കേരളത്തില്‍ നിന്നും അകന്നു ജീവിക്കുന്ന ഏതൊരു മലയാളിക്കും മറക്കാനാവില്ല. സോഫ്റ്റുവേറുകളുടെ പെരുകികൂടലിനും ആകാശഗോപുരഗളുടെ പ്രഭയിലും കണ്ണഞ്ചി നില്‍ക്കുന ഏതൊരു മലയാളിക്കും ഓണം ഒരു ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ്.സ്വയം ആധുനിക ലോകത്തിന്റെ ഭാഗമാകാനുള്ള ത്വരയില്‍ മലയാളി ഓണത്തെ മറന്നു പോയോ?ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവവോണ നാള്‍ മലയാളിക്ക് ഒന്നുമല്ലാതായി. ഇന്നത്തെ മലയാളിക്ക് ഓണം ഓര്‍മ്മകളുടെ ഓണമാണ്.ഓര്‍മ്മയില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന ഒരുപിടി ബാല്യകാല സ്മരണകളുടെ അയവിറക്കല്‍...
കേരളത്തിലെ മലയാളികള്‍ക്ക് ഇന്ന് ഓണം ടെലിവിഷനിലെ ദൃശ്യവിരുന്നാണ്.
ഓണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെയും പാരമ്പര്യത്തേയും മുതലെടുത്തുകൊണ്ടു വ്യാപാരതന്ത്രങ്ങളുമായെത്തുന്ന കച്ചവടസ്ഥാപനങ്ങളും വമ്പന്‍ വ്യാപാരശൃഖലകളുമാണ്‌ ഇന്ന് ഓണത്തെ സജീവമാക്കുന്നത്.പൂക്കളവും ഓണസദ്യയും കൂടകളിലാക്കി കമ്പോളത്തില്‍ തള്ളുന്ന മുതലെടുപ്പുക്കാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു ബലിതമ്പുരാന്റെ പ്രജകള്‍.ത്രിമാന ചിത്രങ്ങളുടെ ഭാവനയ്ക്കനുസരിച്ച് രൂപഭാവങ്ങള്‍ മാറുന്ന പാവം മഹാബലി തമ്പുരാന്‍ അറിയുണ്ണൂണ്ടാകുമോ തന്റെ പ്രജകളുടെ അധ:പതനം?
മിഥുന മാസത്തിലെ ഒരു പുലരിയില്‍ നാളികേരത്തിന്റെ നാട്ടില്‍ നിന്നും നിസ്സാമിന്റെ നാട്ടിലേക്ക് വണ്ടികയറിയപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചതാണ് -"ഇനി ഒരു ഓണമില്ല,നാട്ടിലെ സ്ഥിതി എങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മനാടിലെ മരുനാട്ടിലെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.
പക്ഷെ അത് മാറ്റി മറിക്കും വിധമായിരുന്നു അനുഭവങ്ങള്‍.മറുനാട്ടിലാണ് ഞാന്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ഓണം കണ്ടത്.കൂട്ടായ്മയുടെയും പരസ്പര സ്നേഹത്തിന്റേയും നന്മയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ഒരു പിടി നല്ലയാളുകളുടെയും ത്യാഗത്തിന്റെ ഓണം.എന്റെ മനസ്സില്‍ മലയാളത്തിന്റെ നന്മ എവിടെയോ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.
മലയാളിയകണമെകില്‍ മലയാളം സംസാരിക്കണമെന്നില്ല.മലയാളത്തെയും അവളുടെ സംസ്കാരത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്ന ആര്‍ക്കും മലയാളിയാകാം.ഒരിക്കല്‍ കൂടി നമുടെ മനസ്സില്‍ ഉണരട്ടെ ആ വരികള്‍...
"പൂവേ പൊലി പൂവേ,
പൂവേ പൊലി പൂവേ..."





Wednesday, September 22, 2010

കേരളം ചരിത്രപഥങ്ങളിലൂടെ

Lakshmi P R
IMA Social Science

പശ്ചിമഘട്ടത്തിനും അറബിക്കടലിനും ഇടയില്‍ വിരാജിക്കുന്ന കൊച്ചു കേരളം പിന്നിട്ട ചരിത്രപഥങ്ങളിലൂടെ ഒരു യാത്ര....
എ.ഡി.52 ല്‍ തോമാശ്ലീഹായുടെ ആഗമാനത്തെത്തുടര്‍ന്നാണ് കേരളത്തില്‍ ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിക്കപ്പെടുന്നത്. എ.ഡി.788 മുതല്‍ 820 വരെ ആയിരുന്നു ജഗദ്ഗുരു ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യരുടെ ജീവിതകാലഘട്ടം. മെയ്‌ 17 , 1498 ല്‍ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കാപ്പാട് കടപ്പുറത്ത് പോര്‍ച്ചുഗീസ് നാവികനായ വാസ്കോ ഡ ഗാമ നങ്കൂരമിട്ടത് ഇന്ത്യാചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഒരു നാഴികക്കല്ലായി മാറി. 1599 ലെ ഉദയംപേരൂര്‍ സൂനഹദോസും,തുടര്‍ന്ന് ജനുവരി 13 , 1653 ലെ കൂനന്‍ കുരിശു സത്യവും ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളുടെ താളുകളായി മാറി. കേരളവര്‍മ്മ വീരപഴശ്ശിരാജ വെള്ളക്കരോറ്റ് പൊരുതി വീരമൃത്യു വരിച്ചത്‌ 1805 ല്‍ ആയിരുന്നു. 1809 ല്‍ നടന്ന കുണ്ടറ വിളംബരം കേരളചരിത്രത്തില്‍ മറ്റൊരു അദ്ധ്യായം കുറിച്ചു. 1855 ല്‍ ഈ മഹദ്ഭൂമി ശ്രീ നാരായണഗുരുവിന് ജന്മം നല്‍കി. 1921 നവംബര്‍ 10 ലെ വാഗണ്‍ ദുരന്തം നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു കറുത്ത അധ്യായമായി രചിക്കപ്പെട്ടു. 1946 ലെ പുന്നപ്ര-വയലാര്‍ സമരം നമ്മുടെ സ്മൃതികളില്‍ ആവേശത്തിന്റെ തിരയിളക്കം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. 1957ല്‍ ആണ് ഒന്നാം കേരളനിയമസഭ നിലവില്‍ വന്നത്. 1963 ല്‍ തുമ്പയില്‍ ആദ്യത്തെ റോക്കറ്റ് വിക്ഷേപണകേന്ദ്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 1970 ജനുവരി 10 നു ആയിരുന്നു കേരളത്തില്‍ ജന്മി സന്ബ്രദായം നിര്‍ത്തലാക്കിയത്. 1988 ലെ പെരുമണ്‍ തീവണ്ടി ദുരന്തവും 2004 ലെ സുനാമിയും കേരളത്തെ നടുക്കിയ തീരാദു:ഖങ്ങളായി ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു. 2008 ഒക്ടോബര്‍ 12നാണ് അല്‍ഫോന്‍സാമ്മ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്. അങ്ങിനെ അനേകായിരം ചരിത്രസംഭവങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചും പുതിയ മാറ്റങ്ങള്‍ക്കായി കാതോര്‍ത്തും ഈ നാട് നിലകൊള്ളുന്നു......ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടായി.....

എഴുതാന്‍ (ഒരു) വിഷയം കിട്ടാതിരുന്നാല്‍ ...

Sanjeev Vasudevan
IMA Social Science

'ബ്ളോഗാന്‍ ' ഒരു വിഷയം വേണം. ഓണാഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ചു മലയാളികള്‍ ഏവരും ചേര്‍ന്ന് ഒരു ബ്ലോഗ്‌ രൂപീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ഉപാധികള്‍ ഒന്നുമില്ലാതെ ഏതു സൃഷ്ടിയും സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു ബ്ലോഗ്‌ !!! അങ്ങിനെയൊന്നുണ്ടോ..??? എന്തെങ്കിലും എഴുതിയില്ലെങ്കില്‍ മോശമല്ലേ (എനിക്ക് ) ? - എഴുതാനിരുന്നു.
കഥ, കവിത, ലേഖനം, നിരൂപണം തുടങ്ങി ഒരുപാട് സാഹിത്യരൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടല്ലോ? എങ്കില്‍ ലേഖനമെഴുതാം..അതാകുമ്പോള്‍ ഒരു ഘനം കിട്ടും. സൂര്യന് താഴെയുള്ള എന്തിനെപ്പറ്റിയും ലേഖനത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കാം.രക്ഷപ്പെടാന്‍ നൂറു കൌശലങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടും അവശ്യഘട്ടത്തില്‍ അവയില്‍ ഒന്നുപോലും തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കഴിയാതെ വേട്ടനായ്ക്കള്‍ക്കു കീഴടങ്ങിയ കുറുക്കന്റെ കഥ പണ്ട് ബാലരമയില്‍ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് .സാഹചര്യവശാല്‍ (അത്ര വഷലല്ലെങ്കിലും) ഞാനും അതേ അവസ്ഥയില്‍ ആണ്. ഇവിടെ സമയമാണ് വേട്ടനായ. "നൂറു" വിഷയങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. എതെഴുതും - അറിയില്ല. ഓര്‍ക്കണം ഈ മേഖലയില്‍ ഞാനൊരു വിദഗ്ദ്ധനല്ല.
സമകാലിക പ്രശ്നങ്ങളെ വിമര്‍ശനാത്മകമായി വിലയിരുത്തുന്ന ഒരു പഴഞ്ചന്‍ മോഡല്‍ ലേഖനമാകം എന്ന് ആദ്യം കരുതി. പിന്നീടാലോചിച്ചു സമ്പദ്ഘടന - വികസനം എന്നീ നൂതനാശയങ്ങള്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരാധുനികമാകം. പക്ഷേ, ഞാന്‍ തന്നെ ഒരുപാടെഴുതിയ വിഷയങ്ങളാണ് ഇവ (ഭാഗ്യം അതാരും കണ്ടിട്ടില്ല ). എന്റെ ഓണാനുഭവങ്ങള്‍ സംയോജിപ്പിച്ചാല്‍ ഒരു അനുഭവക്കുറിപ്പ് തയ്യാറാക്കാം. അതുവേണ്ട. മാറുന്ന (മാറിയ) മലയാള സംസ്കാരത്തെക്കുറിചെഴുതാം - അതൊരു പുതിയ സങ്കല്‍പ്പമാണ് (ഉത്തരാധുനികം എന്ന് ഞാന്‍ വിളിക്കട്ടെ). കാരണം ആ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഒരാള്‍ക്കേ അതെപ്പറ്റി എഴുതാന്‍ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.
നേരം വൈകി.ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ എഴുതിത്തീരണം.പെട്ടെന്ന് പുതിയൊരാശയം ഓടിയെത്തി.ഞാന്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു, എന്തൊക്കെ ചിന്തിച്ചു , എന്തിനു ചിന്തിച്ചു ? ഉത്തരം ലളിതം. എഴുതാന്‍ ആശയങ്ങള്‍ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല.ഇപ്പോള്‍ പുതിയതൊരെണ്ണം കിട്ടിയല്ലോ? എഴുതാന്‍ ഒരു വിഷയം കിട്ടാതിരുന്നാല്‍...

ഇഷ്ക്..മൊഹബ്ബത്ത്..പ്യാര്‍..

Azeef
MSc Mathematics

വിശുദ്ധ പ്രണയത്തിന്റെ താമരപൊയ്കയില്‍ നിന്ന് നീന്തിക്കയറിയ ,ഇപ്പോള്‍ നീന്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ,ഇനി നീന്താനിരിക്കുന്ന എല്ലാ മഹത്-കമിതാക്കള്‍ക്കും;സോജ്ജ്വലപ്രണയസ്മാരകങ്ങള്‍ക്ക് നിറക്കൂട്ടേകാനായി സമര്‍പ്പിച്ച(റെയില്‍പാളങ്ങളിലും,സാരിത്തുമ്പുകളിലും,ബദ്ധപ്പെട്ടൊപ്പിച്ച വിഷക്കുപ്പികളിലും) ധീരപ്രണയരക്തസാക്ഷികളുടെ തുടിക്കുന്ന ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കും മുന്നില്‍ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ച് കൊണ്ട് ഈ പിന്തിരിപ്പന്‍ മൂരാച്ചി തുടങ്ങട്ടെ..
"കെണിയാണെന്നറിയാം,
പണി നിന്റേതെന്നറിയാം;
എങ്കിലും വിശപ്പിനേക്കാള്‍-
വലുതല്ലല്ലോ മരണം.."
പവിത്രന്‍ തീക്കുനിയുടെ ഏലിക്ക് ,ഇവിടെ കെണിയിലെ തേങ്ങാപ്പൂളിനോട് തോന്നുന്ന 'എന്തോ ഒരു ഇത്' ആണ് ഈ 'അറുബോറന്‍ ഫണ്ടമെന്റലിസ്റ്റിനു' പ്രണയം എന്ന മാനസികാസന്തുലിതാവസ്ഥയോടുമുള്ളത്.ഇവിടെ നമ്മുക്കൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കാം-എന്ത് കൊണ്ടാണ്‌ കവികളും കവയിത്രികളും,കഥാകാരന്മാരും കഥാകാരികളും,കാമുകന്മാരും കാമുകിമാരുമെല്ലാം (ലേഖകന്‍ M.C.P അല്ല എന്നുള്ളത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക:D) ഈയൊന്നിനെ അവധാനിക്കാനായി ഒരുപാടൊരുപാട് മരങ്ങള്‍ കടലാസിന്റെ രൂപത്തില്‍ നശിപ്പിച്ചത്?(ഇക്കാരണത്താല്‍ പ്രക്റ്തിപ്രേമികള്‍ക്കും(പ്രത്യേകിച്ച് E.A.Gക്കാര്‍ക്കും) ഈ എളിയ പ്രണയവിരുദ്ധസമരത്തില്‍ പങ്ക് ചേരാം:-)).അല്ലെങ്കില്‍ എന്ത്‌ മാഹാത്മ്യമാണ്‌ ഇന്നും നൂറില്‍ തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പത് സിനിമകളുടേയും പ്രമേയം പ്രണയമാക്കുന്നത്?(മൊബൈല്‍ ഫോണുകളിലും മറ്റും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട് ഇന്റര്‍നെറ്റ് സൈറ്റുകളില്‍ കാണപ്പെടുന്ന ചില 'പ്രത്യേക' സിനിമകളേയും ഒഴിവാക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ!)
ഉത്തരം തേടിയലഞ്ഞ് നാമെത്തിച്ചേരുന്നത് 'പ്രണയത്തിന്റെ ആഗോളവിപണി'യെന്ന മഹാത്ഭുതത്തിലാണ്‌!തന്റെ ചില ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ഒരു കലാരൂപത്തിലെ നായികാ-നായകന്മാരിലൂടെ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ട് കാണുമ്പോള്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ പലപ്പോഴും തന്നെ തന്നെയാണ്‌ അവരില്‍ കാണുന്നത്.അങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന ആനന്ദമാണ്‌ പ്രണയത്തിന്റെ 'ആഗോളവിപണി'!തനി മലയാളത്തില്‍,ഒരു 'കമ്പി സാഹിത്യം' വായിക്കുന്നതിന്‌ പിന്നിലുള്ള അതേ മഹത്-വികാരം..കഥാപാത്രങ്ങളുമായുള്ള വ്യംഗ്യമായ ആത്മബന്ധപ്പെടുത്തല്‍..അങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന സ്വാര്‍ത്ഥമായ ആനന്ദത്തിലൂടെ പ്രണയം സാഹിത്യത്തില്‍ സാധൂകരിക്കപ്പെടുന്നു.മറ്റെല്ലാ കാര്യാകാര്യ-വിവേകങ്ങളേയും പിന്തള്ളി ഏറ്റവും വലിയ ജന്മസാഫല്യം പ്രണയസാക്ഷാത്കാരമായി മാറുന്നു.അങ്ങനെ അതിനായി കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതെല്ലാം(ആത്മഹത്യ,കൊലപാതകം,ലവ്-ജിഹാദ്(അത് എന്തരാ എന്തെരോ..എന്തെരായാലും മഹാന്‍ കണ്ടത്തില്‍ മാപ്പിള്യ്ക്ക് സ്തുതിയായ് ഇരിക്ക്ട്ടെ!),ആണ്‍-പെണ്‍ കൊള്ള(ഒളിച്ചോട്ടം) തുടങ്ങിയവ) ത്യാഗനിര്‍ഭരവും സ്നേഹസുരഭിലവുമാകുന്നു;തകരുന്ന കുടുംബങ്ങളും,മനഹാനിയും എല്ലാം ആ മഹാധര്‍മ്മയുദ്ധത്തിന്റെ അവഗണനീയമായ 'കൊലാറ്ററല്‍-ഡാമേജ്' മാത്രം!!
നമുക്കിനി ഒന്ന് മാറി ചിന്തിക്കാം-എന്താണ്‌ പ്രണയത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം;വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാല്‍-അതിന്റെ അരാഷ്ട്രീയം!തീര്‍ത്തും സ്വാര്‍ത്ഥമായ ഒരു തമോഗര്‍ത്തത്തിലാണ്‌ ഊഷ്മളപ്രേമം ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്നത്.അതിനെ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്നതോ ചുറ്റുമുള്ള ലൈംഗിക-ബിംബങ്ങളും.പ്രണയപാരമ്യത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരുവന്റെ/ഒരുവളുടെ ചിന്തകള്‍ മുഴുവനും 600 കോടി മനുഷ്യരില്‍ ഒരാളില്‍ ഒതുങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.ഈ പറഞ്ഞ കോടിയില്‍ രണ്ട് പേരുടെ സുഖമാണ്‌ ഒരുവന്റെ ജീവിതലക്ഷ്യം എന്ന് പറയുന്നതിലെ 'ഭയാനകമായ ക്രൂരത' ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക് തിരിച്ചറിയാം.അങ്ങനെ 'ജീവിതം യൗവ്വനതീക്ഷ്ണവും ഹ്റ്ദയം പ്രേമസുരഭിലവുമാക്കി' ,തന്റെ ഇണയുമായി രമിച്ച്;ഒരു മനുഷ്യന്നിലുള്ള അത്യനന്തമായ ഊര്‍ജ്ജം മുഴുവനും ഈ പാഴ്-വേലയില്‍ ചെലവാക്കി തീര്‍ക്കുന്ന മഹാത്യാഗത്തെ, 'തീവ്രപ്രണയം' എന്ന ശാസ്ത്രീയനാമത്തില്‍ മാലോകര്‍ കൊണ്ടാടുന്നു!
പ്രണയത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരമായി ലോകത്തിന്റെ ഈ ഭാഗങ്ങളില്‍ നോക്കിക്കാണപ്പെടുന്നത് വിവാഹമാണ്‌.. അതിലൂടെയുള്ള കുടുംബജീവിതവും.ഈ 'പരിണാമസിദ്ധാന്തത്തിന്ന്' രണ്ട് തലങ്ങളാണുള്ളത്..കുടുംബമെന്ന സാമൂഹിക-പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെ ഒരാളിലെ അരാഷ്ട്രീയത പൂര്‍ണ്ണമാകുന്ന ദാരുണ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്‌ അതില്‍ ആദ്യത്തേത്‌.രണ്ടാമത്തേത് അല്പ്പം കൂടി 'രസ'കരമാണ്‌-പ്രണയം അതില്‍ തന്നെ പൂര്‍ണ്ണമാണ്‌ എന്ന മഹത്-സങ്കല്പ്പത്തിലാറാടുന്ന 'ബുദ്ധിജീവി-കമിതാക്കള്‍', 'ത്യാഗനിര്‍ഭരത' തുടരാന്‍; ഒരു പാടത്തെ പച്ചപ്പ് വാടുമ്പോള്‍,പുതിയ വിളയിടങ്ങള്‍ തേടിയലയുന്ന പോലെ, പ്രണയിച്ചുല്ലസിക്കുന്നു!
പ്രണയത്തിന്റെ ഈ അരാഷ്ട്രീയമുഖത്തെ 'മാധ്യമം'(അതായത് 'മീഡിയ'; തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ:P!) മറ്റേത് അരാഷ്ട്രീയതയെ പ്രൊത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുവോ,അത് പോലെ തന്നെ 'ഗ്ലോറിഫൈ' ചെയ്യുന്നു!അങ്ങനെ വളര്‍ന്ന് വരുന്ന തലമുറകളിലേക്ക് 'എക്സ്പ്ലിസിറ്റ് കാഴ്ച്ചകളിലൂടെയും','പൈങ്കിളി-ഡിസ്കോഴ്സു'കളിലൂടെയും വികാരങ്ങളെ തൊട്ടുണര്‍ത്തി ഈ സ്വാര്‍ത്ഥ-വിഷം കുത്തിവെയ്ക്കുന്നു.ഓര്‍മ്മവെച്ച കാലം മുതല്‍ മുന്നിലെത്തുന്ന ലൈംഗികതയെ കുറിച്ചുള്ള മദിപ്പിക്കുന്ന ബിംബങ്ങളും ,കാഴ്ച്ചകളും മൂലം ബാല്യം യൗവ്വനത്തില്‍ എത്തുന്നതിന്ന് മുമ്പേ 'പ്രണയവല്‍ക്കരിക്കപ്പെടുന്നൂ'!
എല്ലാ മ്റ്ഗങ്ങള്‍ക്കുമെന്ന പോലെ മനുഷ്യന്നും ഇണ അത്യാവശ്യമാണ്‌.അവന്‍/അവളുടെ ചിന്തകളേയും ചോദനകളേയും പരിപോഷിക്കാനുതകുമ്പോഴാണ്‌ ആ ഇണ ഒരു തുണയാകുന്നത്.അപ്പോള്‍ തന്റെ ഇണയിലും,തന്റെ കുടുംബത്തിലും രമിച്ച് മാത്രം ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്നത്; 'തന്റെ'തെന്ന ചിന്തയില്‍ രമിക്കുന്നതിന്ന് തുല്യമാണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവും,വ്യക്തമായ നിലപാടുമാണ്‌ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം.
അതിന്ന് മരണത്തെക്കാള്‍ വലിയ വിശപ്പുണ്ടാക്കുന്ന(തീക്കുനിയുടെ എലി) ഇന്നത്തെ സാമൂഹികക്രമം മാറണം!വിശപ്പ് ഒരു ജൈവ-പ്രതിഭാസമാണ്‌.അത് കൊണ്ട് തന്നെ അതിനുള്ള പരിഹാരം മിതവും ആരോഗ്യപ്രദവുമായ ഭക്ഷണം നല്‍കുക എന്നത് മാത്രമാണ്‌.അല്ലാതെ,'നീ കട്ട് തിന്നോ,ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചോളാം' എന്ന നിലപാടുമായി ,മുന്നില്‍ കെണിയും കൊണ്ട് വെച്ചാല്‍,ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള നിഷ്കളങ്കരായ എലികള്‍ അതില്‍ ചാടുക തന്നെ ചെയ്യും.അതിലൂടെ മരിക്കുന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു പുതുലോകമെന്ന സുന്ദരസങ്കല്പ്മാണെന്ന് 'നവ-ലിബറല്‍ വിപ്ലവകാരികളും','ഉത്തരാധുനിക ചിന്തകന്മാരും' ആരും മറക്കണ്ട!
വന്ദേമാതരം!!

ചിരാത്

Sangeethe Thomas
IMSc Psychology

ഒരു പുതിയ കലാലയജീവിതത്തിന്റെ നല്ല നല്ല അനുഭവങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാനായി ഈ സര്‍‌വ്വകലാശാലയുടെ വഴിത്താരയിലേക്ക് ഞാന്‍ മെല്ലെ പടികള്‍ കയറി.
ഇവിടത്തെ കാറ്റും, ചാറ്റല്‍ മഴയും എപ്പൊഴോ മനസ്സില്‍ കയറിപ്പറ്റി.
സ്നേഹനൊമ്പരങ്ങളുടെ ഒത്തിരി കഥകള്‍ ഈ കലാശാല മന്ത്രിക്കുന്നതായി ഞാനറിഞ്ഞു.

ലൈബ്രറിയുടെ ഇടനാഴികള്‍, വഴിയോരത്തിലെ തണല്‍ മരങ്ങള്‍, ക്ലാസ്സ് മുറി, ഗോപ്സ്, ഷോപ്കോം, ഹോസ്റ്റല്‍ ഇവയൊക്കെയാകും ഇനിയെന്നെ മെനഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. സൈക്കിള്‍ മണി മുഴങ്ങുന്ന ഈ പാതകളില്‍ ഒരു പുത്തനുണര്‍‌വിന്റെ മന്ദസ്മിതം തൂകാനാണോ ഞാന്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്? അറിയില്ല.
ഓര്‍ക്കാപ്പുറങ്ങളില്‍ ഇരുളുപെയ്യുന്ന ഈ ലോകത്ത് ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങാകുവാനെങ്കിലും നമുക്കോരൊരുത്തര്‍ക്കും കഴിയട്ടെ. ഉള്ളുവറ്റാതെ, സ്നേഹത്തിന്റെ ചിരാതായി നമുക്കെരിഞ്ഞ് തീരാം.